سلام!

خوبین؟...فدای دلهای بامحبتتون شم.

واسه تنوع هم که شده می خوام یه خاطره از خودم که چند روز پیش رخ داد رو بنویسم...موافقید؟!!!

از مدرسه تعطیل شده بودم و با بابام داشتم میومدم به طرف خونه یه دفه بابام بی مقدمه در اومد و 

 گفت:

نمی خوای واست همراه اول بخرم؟منم گفتم نه و کلی شماره قشنگم رو به رخ بابام کشیدم و فیس 

دادم( آخه می دونید چیه؟ من از همون اول که موبایل دار شدم 

ایرانسل انداخته بودم رو گوشیم...و به شدت عاشق شماره گوشیم بودم و همین باعث شده بود 

هیچ وقت زیر سرم بلند نشه و به فکر سیم کارت دائمی نباشم)

وای چشمتون روز بد نبینه دیگه رسیدیم خونه...حدس بزنید چی شد؟

بعد از ظهرش کاملا خود بخودی و غیر منتظره سیم کارتم سوخت...با خودم گفتم خدایا من که هیچ 

وقت چشام شور نبوده!!!

از اون به بعد کلی سر به سر مامانم می ذاشتم و دائم چشمش می زدم البته تو دلم کلی ماشالا 

می گفتم ولی اونم خیلی حساسه و واسه اینکه چش نخوره همین طور وان یکاد می خوند

و کلی اون روز با هم خندیدیم...

و اما یه خواهش کوشولو :

از شما می خوام که نقاط ضعف و نقاط قوت این وبلاگ رو به صورت کاملا ناشناس و البته عمومی

واسم درج کنید...

فقط خواهش می کنم اصلا اسم خودتون رو ننویسید تا راحت تر بتونید ازم انتقاد یا پیشنهاد

داشته باشید...